| 20 kwietnia 1873 r. |
- urodził się w osadzie Sadzawka koło Siemianowic, jako syn górnika kopalni "Fanny", Józefa, i Karoliny z domu Klecha; |
| 1879 r. |
- rozpoczął naukę w szkole ludowej w Siemianowicach; |
| 1885 - 1895 |
- uczył się w Katowickim Gimnazjum Królewskim; |
| ok. 1890 r. |
- założył w gimnazjum tajne kółko samokształceniowe, mające na celu szerzenie znajomości literatury i kultury polskiej; |
| 14 sierpnia 1895 r. |
- został relegowany z gimnazjum z wilczym biletem na kilka tygodni przed maturą za udział w polskich zebraniach, kontakty z wielkopolskimi działaczami niepodległościowymi oraz negatywne wyrażanie się o Bismarcku; |
| grudzień 1895 r. |
- dzięki interwencji Józefa Kościelskiego, działacza narodowego, posła z Wielkopolski do Reichstagu, ukończył eksternistycznie gimnazjum; |
grudzień 1895 r. -
sierpień 1901 r. |
- odbył studia na Wydziale Prawno-ekonomicznym w Berlinie, Wrocławiu i ponownie w Berlinie; |
| 1898 r. |
- wstąpił do Towarzystwa Akademików Górnoślązaków oraz do Związku Młodzieży "Zet" we "wrocławskim" okresie studiów; |
| 1899 - 1900 |
- odbył podróż po Austrii, Holandii, Francji i Rosji jako wychowawca i korepetytor młodego arystokraty z Litwy Jundziłła.
- podjął pierwsze próby dziennikarskie w prasie galicyjskiej i warszawskiej;
|
| Grudzień 1900 r. |
- powrócił do Wrocławia i rozpoczął działalność polityczną; |
| 13 styczeń 1901 r. |
- po raz pierwszy wystąpił oficjalnie przeciw niemieckiej partii "Centrum" na zjeździe towarzystw polskich w Bytomiu;
- został przyjęty do polskiej Ligii Narodowej
- podjął współpracę z "Dziennikiem Berlińskim", organem Ligii Narodowej w zaborze pruskim, oraz poznańską gazetą "Praca";
- wydane zostały broszury Korfantego pt. Precz z Centrum, Baczność, Chleb drożeje!;
|
| 15 grudnia 1901 r. |
- został redaktorem naczelnym "Górnoślązaka"; |
9 lutego -
31 maja 1902 r. |
- odbył się proces, w którego wyniku uwięziono Korfantego we Wronkach za artykuły pt. Do Niemców, Do moich braci Górnoślązaków oskarżające system antypolski w Prusach opublikowane w "Pracy"; |
| 25 czerwca 1903 r. |
- został wybrany na posła do Reichstagu; wstąpił do parlamentarnego koła polskiego; |
| 5 października 1903 r. |
- poślubił Elżbietę Szprot w kościele pw. Św. Krzyża w Krakowie; |
| luty 1904 r. |
- został wybrany na posła do Landtagu Pruskiego z okręgu sieradzko-wrzesińsko-śremskiego; |
| 24 maja 1905 r. |
- wskutek protestów partii "Centrum" Reichstag unieważnił wybory w okręgu zabrsko-katowickim; |
| 12 października 1905 r. |
- odbyły się ponowne wybory, w których wyniku Korfanty zdobył dwa razy większą liczbę głosów niż w lutym 1904 r.; |
| 1908 r. |
- Korfanty wystąpił z Ligii Narodowej; |
| 1913 r. |
- włączył się w działalność Rady Narodowej w Poznaniu jako reprezentant społeczności polskiej w granicach Rzeszy Niemieckiej; |
| 1918 r. |
- po raz trzeci został wybrany do Reichstagu z okręgu gliwicko-lublinieckiego; |
| 25 października 1918 r. |
- domagał się w Reichstagu przyłączenia Śląska i Wielkopolski do odradzającej się Polski; |
| 12 listopada 1918 r. |
- został powołany na powstałego Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu z odpowiedzialnością za sprawy polityki zagranicznej i wojskowej; |
| 8 lutego 1919 r. |
- na mocy dekretu Naczelnika Państwa, J. Piłsudskiego, wraz z innymi posłami polskimi posiadającymi mandat do Reichstagu wszedł do sejmu Ustawodawczego RP; |
| 25 lutego 1919 r. |
- jako poseł i przewodniczący klubu poselskiego Związku Ludowo-Narodowego wygłosił pierwszą mowę w Sejmie Ustawodawczym RP; |
| styczeń 1920 r. |
- wobec decyzji o przeprowadzeniu na Górnym Śląsku plebiscytu został mianowany przez rząd RP, komisarzem Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu; |
| 20 lutego 1920 r. |
- przybył do Bytomia w celu rozpoczęcia przygotowań do plebiscytu; |
| 2/3 maja 1921 r. |
- w związku z wybuchem III powstania zrezygnował ze stanowiska komisarza Polskiego Komisariatu Plebiscytowego i objął funkcję dyktatora powstania; |
| 18 czerwca 1922 r. |
- przyjął propozycję ugrupowań sejmowych (chadecji i endecji), by objąć stanowisko premiera rządu RP; |
| 20 czerwca 1922 r. |
- stanął na czele delegacji witającej wojsko polskie w Katowicach, obejmujące Górny Śląsk przyznany Polsce; |
| 14 lipca 1922 r. |
- większością głosów został desygnowany przez Komisję Główną Sejmu RP na premiera rządu; |
| 15 lipca 1922 r. |
- J. Piłsudski, negatywnie zaopiniował propozycję Sejmu, oświadczając, że "gabinetu Korfantego nie będzie", przeciwko desygnowaniu Korfantego na premiera zaprotestowała także PPS, wzywając do strajku powszechnego; |
| 29 lipca 1922 r. |
- Komisja Główna Sejmu wycofała desygnację Korfantego; |
| 24 września 1922 r. |
- został wybrany na posła do Sejmu Śląskiego z listy Bloku Narodowego; |
| 27 października 1923 r. |
- premier W. Witos powierzył Korfantemu stanowisko wicepremiera i ministra bez teki w swoim rządzie (rząd upadł 14 grudnia 1923 r.); |
| 14 grudnia 1923 r. |
- Wojciech Korfanty powrócił na Śląsk; |
| 27 września 1924 r. |
- ukazał się pierwszy numer dziennika "Polonia", którego właścicielem i redaktorem naczelnym został Korfanty; |
| 21 października 1924 r. |
- Korfanty zakupił od J. I. Paderewskiego gazetę ogólnopolską "Rzeczpospolita"; |
| 12 maja 1926 r. |
- po przewrocie majowym Piłsudskiego Korfanty przeszedł do opozycji;
- utworzony został Narodowy Związek Powstańców i byłych Żołnierzy; Korfantego wybrano na prezesa Rady Naczelnej związku;
|
| listopad 1927 r. |
- Sąd Marszałkowski negatywnie ocenił finansowanie nie których działań Korfantego przez niemieckie koncerny; |
| 26 września 1930 r. |
- po rozwiązaniu II Sejmu Śląskiego Korfanty został aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej; |
| 23 listopada 1930 r. |
- został wybrany na posła do III Sejmu Śląskiego; |
| 20 grudnia 1930 r. |
- został zwolniony z aresztu po wyborze na posła; |
| 21 czerwca 1931 r. |
- został wybrany na prezesa Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji; |
| 6 kwietnia 1935 r. |
- opuścił kraj wobec zagrożenia aresztowaniem; |
| 1935 - 1939 |
- przebywał w Czechosłowacji, wraz z J. I. Paderewskim, W. Witosem i J. Hallerem działał we Froncie Morges; |
| 1937 r. |
- na emigracji został prezesem Stronnictwa Pracy - powstałego z połączenia PSChD, NPR i Związku Hallerczyków; |
| 28 kwietnia 1939 r. |
- powrócił do kraju, został aresztowany i osadzony w więzieniu warszawskim; |
| 17 sierpnia 1939 r. |
- zmarł w warszawskim szpitalu; |
| 20 sierpnia 1939 r. |
- odbył się manifestacyjny pogrzeb W. Korfantego w Katowicach; |
| 21 czerwca 1997 r. |
- wnukowi W. Korfantego, Feliksowi, prezydent RP wręczył Order Orła Białego (pierwsze i jedyne odznaczenie przyznane przez Polskę Wojciechowi Korfantemu). |
