Każdy kraj, każde miasto ma swój wizerunek i charakter. Tworzą go ludzie, ich nastroje, ich stan umysłu, ich czyny. Jakie jest życie mieszkańców miasta ? Czy są bogaci, czy szczęśliwi, spokojni? A może targani niepokojem, walką o pracę, o godność. Wołają: Weź kredyt, głosuj na mnie, młoda, dyspozycyjna, kupię, sprzedam...

Idąc ulicami miasta, widzimy powierzchnie zaklejane plakatami, ulotkami, znakami czy reklamami. Pomiędzy tym pojawiają się grafitti oraz tajemnicze (zrozumiałe dla nielicznych) znaki i symbole. To nalepki bytujące na znakach drogo-wych, w tramwajach i możliwych wolnych powierzchniach. Wśród nich wyróżniają się piktogramy przedstawiające nakręcane na kluczyk: bombę, muchę, czy dziewczynkę.

Sztuka ulicy zarówno ta świadoma, jak i ta powstająca anonimowo czy przypadkowo jest samoistnie tworzącym się zjawiskiem. Głębię tego zjawiska próbuje ukazać w swoich fotografiach Kazimierz Zgoda. Propozycja wizualna twórcy ukazuje rzeczywistość jakby w innym wymiarze. Ulica – to miejsce gdzie zostawiamy ślady. Ściany to powierzchnia wolności dla społecznej wypowiedzi: plakaty wyborcze, reklamy firm, apel o pomoc dla chorego, informacje o wydarze-niach kulturalnych obok rozmaitych ogłoszeń, haseł czy rysunków na murach...

Papierowe formy społecznej wypowiedzi pojawiają się i znikają tak szybko, jak toczy się miejskie życie, naklejane i zdzierane, zaklejane, pożerane jeden po drugim. Wszystkie informacje zbite w jedną całość – jak miejski tłok. Cechuje je ciągła zmienność, agresywność, przypadkowość, nietrwałość.

Kazimierz Zgoda rejestruje „życie” papierowych form, pokazuje to, co dzieje się z nimi pod wpływem czasu. Nie dokumentuje działań ulicznych, ale swym kadrem próbuje uchwycić kwintesencję ulicznego przekazu. Zdarte warstwy papieru powodują, że stare kartki mieszają się z nowo przyklejonymi, tworząc ciekawe i nieoczekiwane połączenia. Artysta dokonuje wyboru wśród strzępów miejskiego collage'u, a fotografie układa w określony szyk.

Przekaz społeczny widziany jego okiem stawia przed odbiorcą pytania: Co tworzymy? Dokąd zmierzamy? Co jest dla nas ważne i jaką stanowi wartość w zderzeniu z nieuchronnością przemijania?

Wystawa otwarta od 30.03.2006 do końca maja 2006 r.