Światy wyobraźni

Czym w istocie jest UNIKAT? Warsztatem terapii zajęciowej, pracownią szkoleniowo rehabilitacyjną, szkołą życia, a może przede wszystkim miejscem realizacji twórczych potrzeb młodzieży niepełnosprawnej. Specyficzną formułę UNIKATU trudno określić jednym słowem, tym bardziej, że więcej tu czynów niż słów. Plon tych czynów mamy przyjemność zaprezentować na niniejszej wystawie. Podstawowym założeniem działalności jest dawać szansę na odnalezienie swego miejsce w świecie. Drugorzędne znaczenie mają tu zdolności czy stopień ograniczeń. Liczy się chęć tworzenia, przełamywanie barier, odkrywanie niepowtarzalności własnego świata.

Prace podopiecznych UNIKATU mówią same za siebie. Emanują świeżością, optymizmem, ekspresją formy, zaskakującym skojarzeniem, niebanalnym dowcipem. Zadziwiają bogactwem środków artystycznego wyrazu oraz biegłością warsztatu. Emanują szczerością i naturalnym ciepłem. Są takie jak ich wrażliwi twórcy, wśród których są prawdziwe indywidualności - wielokrotnie nagradzani najwyższymi laurami za swe osiągnięcia na różnego rodzaju przeglądach i konkursach

Ten rodzaj unikatowego piękna jest wolny od presji rynku, mód czy przypodobań. Wykracza poza ramy utartych schematów, wprowadzając odbiorcę w niezwykle bajkowy świat odczuć, form i kształtów. Jest to autentyczna wypowiedź artysty dzielącego się z nami tym co najlepsze.

Na wystawie można zobaczyć rzeźbę ceramiczną oraz formy użytkowe. Te przestrzenne prace wykonane w szlachetnym materiale jakim jest glina to prawdziwa uczta dla oka. Ciekawy kształt koresponduje tu z czystym kolorem szkliwa oraz ręcznie nanoszonymi barwnikami. Zaprezentowane prace na papierze obejmują szeroki wachlarz technik, takich jak: grafika warsztatowa (linoryt, suchoryt), rysunek piórkiem, kredką i pastelami. Nie brak również prac malarskich wykonanych akwarelą, ekoliną, tuszem czy akrylem. Widać tu swobodę w operowaniu narzędziem, sprawne łączenie różnych technik w jednym dziele. Równie ciekawe osiągnięcia prezentuje pracownia rękodzieła gdzie misternie wyszywane obrusy i serwety korespondują z ozdobnymi formami butli, kart okolicznościowych czy obrazów wykonanych z naturalnych materiałów. Zaprezentowane prace ukazują szeroki wachlarz tematycznych zainteresowań - od scen rodzajowych, postaci ludzkich, poprzez świat fauny i flory. Formy na pozór realistyczne korespondują z surrealistycznymi przedstawieniami stworów rodem ze świata baśni i snów.

Słowami nie sposób oddać bogactwa zainteresowań wszechstronnie uzdolnionej młodzieży z UNIKATU. Jestem przekonany, że wrażliwy odbiorca sam znajdzie coś szczególnego w spotkaniu z tym wizualnym bogactwem. Bogactwem, które powstaje w toku indywidualnie prowadzonej rehabilitacji.

Zgromadzony na wystawie skromny wycinek twórczego dorobku może również służyć przełamywaniu, często krzywdzących schematów w postrzeganiu osoby niepełnosprawnej intelektualnie. Stwarza szansę wypromowania czegoś rzadkiego i mało znanego.

Tak więc, czym jest UNIKAT? Być może to tzw. „drugi dom”, gdzie szansa na wspólne przebywanie i twórczą pracę jest w pełni wykorzystywana.

prezes Stowarzyszenia
art. plastyk Piotr Zatorski

„Unikatowi” twórcy opracowują własne style i schematy. Większość ich prac, tworzona jest wrażeniowo np.: modelowany w glinie kot, w pewnym momencie nie jest już kotem, lecz staje się impresją kota. Postacie przedstawiane są oryginalnie, zniekształcane sylwetki nabierają nowej (nieraz zaskakującej) wymowy. W niektórych pracach można zauważyć operowanie skrótem malarskim, symbolem, stosowane są nietypowe perspektywy np.: odgórna, a nawet łączenie kilka perspektyw naraz.

Sztuka wychowanków UNIKAT-u, przywodzi na myśl dzieła surrealistów takich jak: Henri Rouseau, Marc Chagall czy Paul Klee. To co realne i to co wyobrażone, wyrażane jest w ich dziełach z równą ekspresją, szczerością i przekonaniem. Ta fuzja wyobraźni i realności tworzy unikatową plastyczną panoramę.

Obcowanie z ich sztuką poszerza wyobraźnię, gdyż sztuka ta wybiega poza przyjęty horyzont widzenia i pojmowania.

„Jest tyle światów, ile oczu na nie patrzy.”
Pozwólmy więc zaprosić się do ich „Światów wyobraźni”.

mgr sztuki Anna Makselon