|
|
|||||||||
Z dziejów polskiego aptekarstwa - W przedwojennej aptece.“Może nastąpić taki dzień, Muzeum Farmacji im. mgr Antoniny Leśniewskiej jest Oddziałem Muzeum Historycznego m.st. Warszawy. Powstało w 1985 r. z inicjatywy Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego i P.Z.F. „Cefarm”, aby ochronić dokumenty i pamiątki związane z warszawską farmacją, które ocalały pomimo zniszczeń wojennych. Wystawa pt. “Z dziejów polskiego aptekarstwa - W przedwojennej aptece”, prezentuje najistotniejsze i najbardziej charakterystyczne zabytki tego okresu. Są one świadectwem naszej odrębności kulturowej, naszego wkładu do nauki i praktyki farmaceutycznej.
Po odzyskaniu niepodległości farmaceuci musieli stworzyć odpowiednie warunki kształcenia farmaceutów – w 1926 r. powstał w Warszawie pierwszy w Polsce Wydział Farmaceutyczny, zadbać o wydanie farmakopei polskiej - urzędowego spisu leków, rozwijać polski przemysł farmaceutyczny, zainicjować powstanie nowych wydawnictwa fachowych. Świadectwem dobrze rozwijającego się aptekarstwa była dbałość o wygląd i wyposażenie aptek oraz ciekawą reklamę leków. Do końca XVIII wieku apteki były wyłącznymi producentami leków, ale jeszcze cały okres dwudziestolecia międzywojennego leki recepturowe odgrywały wielkie znaczenie. W aptekach zgromadzone były podstawowe sprzęty laboratoryjne, które pozwalały na przygotowywanie leków, a także na ich badanie. Były to wagi z odważnikami, naczynia miarowe, aparaty destylacyjne, pigulnice, perkolatory, sita, prasy, krajalnice i noże księżycowe do ziół, moździerze z brązu i mosiądzu (do rozdrabniania) oraz porcelanowe z odpowiednimi pistlami, parownice, łaźnie piaskowe i olejowe. Świadomość zbliżającej się wojny spowodowała w środowisku farmaceutycznym mobilizację do gromadzenia zapasów leków i środków opatrunkowych. Zainicjowano również zbiórkę pieniędzy aby wesprzeć polskie wojsko. Dr Iwona Arabas Organizator i inicjator wystawy
![]() Partner wystawy ![]() Patroni instytucjonalni
Patroni medialni
![]()
|