Paweł Steller - polski Dürer?

Wystawie patronują
Jego Ekscelencja ks. Arcybiskup Damian Zimoń
Prezydent Katowic Piotr Uszok

Paweł Steller (1895-1974) wybitny artysta śląski. Zdobył uznanie w krajowych i światowych kręgach artystycznych. Nagradzany i wyróżniany. Złote medale otrzymał za grafiki na wystawach w kraju i za granicą. Jego prace były prezentowane miedzy innymi w Paryżu, Padwie, Rzymie, Berlinie, Londynie, Atenach, Filadelfii, Nowym Jorku, Chicago, Ottawie. Prasa francuska nazwała go „polskim Dürerem”, a polska „śląskim Skoczylasem”. Stefan Rossalski, uznany krytyk, na łamach pisma „Jutro Pracy” chwalił artystę, przyrównując jego mistrzostwo w wykonaniu rysunku do takich wielkich artystów jak Rubens czy Rembrandt.

Paweł Steller żył i pracował w Katowicach w latach 1925-1974. Był przede wszystkim grafikiem ( drzeworyt sztorcowy, linoryt, litografie, techniki metalowe), autorem takich prac, jak: Baca, Ślązaczka z Wełnowca, Hutnik, Józef Piłsudski, Wojciech Korfanty, Ignacy Mościcki, Juliusz Ligoń. Uprawiał też wiele innych dyscyplin twórczych: pastele, oleje, akwarele. Projektował witraże i polichromię do kościoła w Pielgrzymowicach, Pierśćcu i Dębowcu. Zajmował się grafiką książkową i ekslibrisem. W latach ( 1915-1924) opracowywał mapy topograficzne na potrzeby wojska. Próbował także swoich sił jako teoretyk sztuki i poeta. Osobny rozdział jego pracy twórczej stanowi wieloletnia praca pedagoga, m.in. w Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych oraz w prywatnej wieczorowej szkole rysunku, którą założył w swoim mieszkaniu. Prowadził także kursy dla nauczycieli i pracowników przemysłu graficznego. Wraz ze Stanisławem Ligoniem był współorganizatorem Związku Zawodowego Artystów Plastyków Śląskich (w 1929 roku) oraz członkiem powstałego dwa lata później w Katowicach Związku Artystyczno-Literackiego na Śląsku. Wspólnie z Adamem Bunschem pracował nad projektem powstania szkoły artystycznej w Katowicach w 1934 roku. W 1945 roku został deportowany do Związku Radzieckiego. Z zsyłki powrócił po dwudziestu miesiącach. Angażował się czynnie w pracę społeczną na rzecz miasta i społeczeństwa. Pozostawił po sobie ogromną spuściznę ponad 10 500 prac, w tym 282 drzeworyty, ponad 1000 akwarel, setki rysunków ołówkowych i piórkowych, projektów i ilustracji do książek, kalendarzy, druków okolicznościowych.
Otrzymał wiele nagród i odznaczeń:

1929

I nagroda za drzeworyt - portret Prezydenta R. P. Ignacego Mościckiego w konkursie Związku Polskich Artystów Grafików w Warszawie.

1932

Nagroda im. Leopolda Wellisza za drzeworyt „Rybak” na wystawie w Warszawie.

1934

Srebrny Krzyż Zasługi za pracę w szkolnictwie.

1935

Brązowy medal za drzeworyt „Ślązaczka” na Jubileuszowym Salonie w Warszawie.

1936

Wyróżnienie na II Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów w Warszawie.
Nagroda Zakładów Wydawniczych M. Arcta.

1937

Złoty medal w grafice na międzynarodowej wystawie w Paryżu za drzeworyty „Typy śląskie".
Wyróżnienie na wystawie w Warszawie za drzeworyty „Typy polskie".
Nagroda pieniężna za drzeworyt o tematyce regionalnej w konkursie ogłoszonym przez Towarzystwo Popierania Przemysłu Ludowego w Katowicach.

1955

Złoty Krzyż Zasługi.
Medal 10-lecia Polski Ludowej.

1964

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Komisarz wystawy
Ewa Liszka

Patronat medialny:

| strona główna | o muzeum | wystawy-czasowe | wystawy-stałe | archiwum-wystaw |
| lekcje-muzealne | konkursy | aktualności | wydawnictwa | usługi | kontakt |
Biuletyn Informacji Publicznej Muzeum Historii Katowic